منابع کربن و نیتروژن از عوامل ضروری برای رشد ریز جلبک ها محسوب می شود، در این مطالعه اثر سدیم نیترات (NaNO3) و سدیم بی کربنات ((NaHCO3)) بر رشد ریز جلبک N. oleoabundan در محیط کشت BBM موردبررسی قرار گرفت. بدین منظور از محلول NaNO3 با غلظت های (0، 5/0، 1، 5/2، 5، 10) گرم بر لیتر و محلول (NaHCO3) با غلظت های (0، 25/0، 5/0، 75/0، 1، 25/1) گرم بر لیتر در محیط BBM طی مدت زمان21 روز استفاده گردید. نتایج حاصله نشان داد که در غلظت 10حاوی میلی مولار ازت بیشترین تعداد 106×(577/0± 66/84) سلول در میلی لیتر و در صورت عدم وجود ازت هیچ افزایشی در تعداد سلول ها مشاهده نشد. از سویی، با افزایش میزان غلظت ازت میزان چربی کل کاهش یافت و بیشترین میزان چربی کل در شرایط نبود ازت 27/0± 32/1 گرم در لیتر ثبت شد (05/0 p <). از طرفی افزودن 25/1 گرم بر لیتر سدیم بی کربنات در محیط رشد ریز جلبک بیشترین تعداد سلولی 106×(00/1 ± 96) سلول در میلی لیتر و در صورت عدم وجود سدیم بی کربنات کمترین تعداد سلول ها 106×(0/0± 2) مشاهده شد. همچنین با افزایش میزان (NaHCO3) در میزان چربی کل کاهش مشاهده شد و بیشترین میزان چربی کل 144/0± 3/0 گرم در لیتر در شرایط 25/0گرم بر لیتر (NaHCO3) مشاهده گردید (05/0 p <). نظر به اثرات مثبت بی کربنات سدیم نسبت به سدیم نیترات بر رشد ریز جلبک N. oleoabundans در محیط کشت BBM که یک محیط کشت عمومی و ارزان قیمت می باشد، برای تولید انبوه ریز جلبک N. oleoabundans توصیه می گردد.

وانادیم به طور گسترده، ولی به میزان اندک (150 پی پی ام) در پوسته زمین پراکنده است. این فلز در فولاد سازی، صنایع رنگ و تولید کاتالیزور کاربرد دارد. تمایل به بازیافت وانادیم از مواد ثانویه مانند کاتالیزورهای مستعمل با توجه به کاهش منابع طبیعی و افزایش قیمت فلز، در حال افزایش است. در فرایند بازیابی وانادیم، واکنش های بسیاری انجام می شوند. واکنش تشویه اکسیدوانادیم به دلیل کندی سرعت و بزرگی زمان تکمیل نسبت به سایر واکنش ها، اهمیت بیشتری دارد و به عنوان گلوگاه فرایند شناخته می شود. در این تحقیق، تشویه اکسید وانادیم توسط کربنات سدیم بررسی شده و سینتیک فرایند و معادلات سرعت تعیین می شوند. آزمایش ها با سه نسبت اکسید وانادیم به کربنات سدیم 1:1، 1:3 و 1:6 با شرایط هم دما انجام شده و به کمک روابط ریاضی مربوط به مدل دو فازی هسته کوچک شونده، مکانیزم فرایند و انرژی تحریک تشویه پنتا اکسید وانادیم تعیین می شود.

منبع کربن یک عامل ضروری برای رشد میکروجلبک ها محسوب می شود، بنابراین برای افزایش تولید انبوه، تامین کربن یکی از مراحل مهم در رشد و نمو میکروجلبک ها می باشد. در این مطالعه اثر بی کربنات سدیم ((NaHCO3)) بر رشد میکروجلبک سندسموس در محیط کشت TMRL(AG) مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور از 4 غلظت بی کربنات سدیم (NaHCO3) (2.5، 5، 7.5 و 10 در میلی لیتر) در محیط کشت TMRL(AG) طی 13 روز استفاده گردید. نتایج به دست آمده با غلظت های مختلف بی کربنات سدیم که به محیط کشت TMRL(AG) اضافه شده نشان داد که تیمار سوم با غلظت 7.5 میلی لیتر، بیش ترین رشد را در روز سیزدهم به میزان 238´105 تعداد سلول در میلی لیتر داشت. محاسبه نرخ رشد و ضریب رشد ویژه نشان داد رشد سریع تر میکروجلبک سندسموس در محیط کشت تیمار سوم به ترتیب برابر با 1.56 و 0.11 بود. با توجه به نتایج به دست آمده استفاده از بی کربنات سدیم در محیط کشت معمولی و ارزان قیمت TMRL(AG) برای تولید انبوه میکروجلبک سندسموس و به عنوان محیط کشت اصلاح شده میکروجلبک سندسموس توصیه می گردد.

منبع کربن یک عامل ضروری برای رشد میکروجلبک ها محسوب می شود، لذا برای افزایش تولید انبوه، تامین کربن یکی از مراحل مهم در رشد میکروجلبک ها می باشد. در این مطالعه اثر بی کربنات سدیم ((NaHCO3)) بر رشد میکروجلبک کلرلا در محیط کشت TMRL (AG) مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از چهار غلظت بی کربنات سدیم2.5) (NaHCO3) ، 5، 7.5 و 10 در میلی لیتر) در محیط کشت TMRL (AG) طی ده روز استفاده گردید. نتایج حاصله با غلظت های مختلف بی کربنات سدیم که به محیط کشت TMRL (AG) اضافه شده نشان داد که تیمار سوم با غلظت 7.5 میلی لیتر، بیش ترین رشد را در روز دهم به میزان 106×119 تعداد سلول در میلی لیتر داشت. محاسبه نرخ رشد و ضریب رشد ویژه نشان داد رشد سریع تر میکروجلبک کلرلا در محیط کشت تیمار سوم به ترتیب برابر با 2.30 و 0.15 بود. با توجه به نتایج به دست آمده استفاده از بی کربنات سدیم در محیط کشت معمولی و ارزان قیمت TMRL (AG) جهت تولید انبوه میکروجلبک کلرلا و به عنوان محیط کشت اصلاح شده آن توصیه می گردد.

سابقه و هدف: آیروژل های نانوسلولزی مواد جامد، متخلخل و با اندازه منافذ نانومتری هستند که از جایگزینی مایع (هیدروژل) با گاز تشکیل شده اند. تهیه ی آیروژل های نانوسلولزی شامل دو مرحله اصلی تهیه هیدروژل از یک محلول و حذف حلال از طریق تصعید به روش خشک کردن انجمادی یا فوق بحرانی با تبادل حلال انجام می شود. این مواد به واسطه ی ویژگی های مطلوب نظیر دانسیته فوق سبک، ساختار متخلخل، زیست تخریب پذیر و دوست دار محیط زیست بودن، طیف کاربردی گسترده ای در صنایع مختلف از جمله پزشکی، دارویی، نظامی، دفاعی و ... دارند. به رغم مزایای فوق، دارای معایبی همچون قابلیت اشتعال در معرض حرارت یا آتش نیز هستند که کاربرد آن ها را در بسیاری از موارد محدود می کند. بنابراین اصلاح نانوالیاف سلولزی با مواد کندسوزکننده امری ضروری به نظر می رسد.مواد و روش ها: برای تولید آیروژل های نانوسلولز، ژل نانوسلولز با غلظت 2 درصد وزنی، از شرکت نانونوین پلیمر تهیه شد. به منظور کندسوز کردن آیروژل های نانوسلولزی، سدیم بی کربنات به میزان 20 درصد وزن خشک ژل نانوسلولز، به آن افزوده شد. سوسپانسیون حاصل به مدت 30 دقیقه، روی همزن مغناطیسی با سرعت 1200 دور در دقیقه قرار گرفت تا هیدروژل یکنواختی تشکیل شود. سپس هیدروژل های نانو سلولز شاهد (CNF) و تیمار شده با سدیم بی کربنات (CNF+SBC) در قالب های مسی ریخته شد و به مدت 24 ساعت در یخچال با دمای 2 درجه سانتی گراد قرار گرفت. پس از آن، قالب ها از یخچال خارج و جهت انجماد سریع، مستقیما به حمام نیتروژن مایع منتقل شدند. بلافاصله قالب-های موردنظر به مدت 48 ساعت، در دستگاه خشک کن انجمادی قرار گرفته و آیروژل نانوسلولزی شاهد و تیمار شده با سدیم بی کربنات تهیه شدند.یافته ها: نتایج حاصل از طیف FTIR، حضور سدیم بی کربنات در ساختار آیروژل های کندسوز شده را تایید کرد. همچنین، بر اساس مشاهدات SEM و BET، مشخص شد که این ماده در آیروژل نانوسلولزی موجب کاهش تخلخل و مساحت سطح ویژه گردید. در بررسی ویژگی های حرارتی آیروژل ها گزارش شد که آیروژل های نانوسلولزی شاهد پایداری حرارتی کمتری نسبت به آیروژل های نانو سلولزی کندسوز داشتند و باقیمانده نمونه های تیمار شده حدود 30 درصد بیشتر از آیروژل های نانوسلولزی شاهد بود. آزمون اشتعال پذیری نیز صحت این ادعا را تایید کرد و حضور دی اکسید کربن با محدود کردن اکسیژن مورد نیاز در حین فرآیند اشتعال محدود، از سوختن بیشتر آیروژل جلوگیری کرد. ساختار بلوری سلولز در آیروژل های نانو سلولزی حاوی سدیم بی کربنات نسبت به شاهد، بدون تغییر باقی ماند و مقاومت و مدول فشاری آیروژل تیمار شده به دلیل کاهش درجه بسپارش، نسبت به آیروژل نانوسلولز شاهد کاهش یافت. برای این محصول می توان کاربردهایی اعم از صنعت ساختمان سازی یا عایق حرارتی در صنایع نفت و گاز و نساجی و ابزارهای ذخیره و تولید انرژی متصور شد. نتیجه گیری: به طور کلی تیمار سدیم بی کربنات به تولید آیروژل های نانو سلولزی سبک و کندسوز انجامید که کاملاً سبز و دوست دار محیط زیست می باشد.

در این پژوهش، سینتیک احیای کربوترمی مولیبدنیت در حضور مقادیر مختلفی از کربنات سدیم بررسی شده است. برای این منظور، مخلوط پودری مولیبدنیت، گرافیت و کربنات سدیم با سه نسبت مولی مختلف 1: 4: 2، 1: 4: 3 و 1: 4: 4 هر کدام به مدت 40 ساعت فعال سازی شد. الگوهای پراش پرتوی ایکس از نمونه های فعال سازی شده نشان دادند که با انجام آسیاکاری بر روی نمونه ها با نسبت های مختلف کربنات سدیم تا 40 ساعت، هیچ واکنشی درون محفظه آسیاکاری رخ نمی دهد. افزون بر این، تاثیر فعال سازی مکانیکی بر کاهش اندازه ذرات مولیبدنیت در سه مخلوط با نسبت های مختلف کربنات سدیم با استفاده از روش ویلیام سون- هال بررسی شد و مشخص شد که افزایش میزان کربنات سدیم درون مخلوط سبب کاهش تاثیر فعال سازی مکانیکی بر اندازه ذرات مولیبدنیت می شود. به منظور بررسی فرایند احیاء، آزمون آنالیز حرارتی هم زمان با سه نرخ حرارت دهی خطی 10، 15 و 20 درجه سانتی گراد بر دقیقه بر روی نمونه ها انجام شد و مشخص شد که افزایش کربنات سدیم بیش از مقدار استوکیومتری سبب افزایش دمای واکنش احیاء می شود. نتایج حاصل از آزمون آنالیز حرارتی به سه روش سینتیکی فریدمن، کسینجر، و اوزاوا تحلیل شد و دیده شد که انرژی فعال سازی واکنش احیاء با افزایش میزان کربنات سدیم افزایش می یابد.

مقدمه: کشف مکمل هایی که تاثیر مثبت بر عملکرد بدن ورزشکاران و غیرورزشکاران دارد دغدغه اصلی متخصصین امر تغذیه، می باشد. یکی از موادی که اخیرا در محافل علمی به عنوان یک مکمل به شمار می رود بی کربنات سدیم می باشد.روش بررسی: در یک مطالعه نیمه تجربی 20 نفر از دانشجویان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. 70 دقیقه قبل از شروع تمرین اصلی به آزمودنی های گروه کنترل، دارونما و آزمودنی های گروه آزمایش، بی کربنات سدیم داده شد. درست قبل و بعد از تمرین اوج توان، اوج خستگی و سطح لاکتات اندازه گیری شد. در نهایت داده های به دست آمده با استفاده از ویرایش 18 نرم افزار spss تحلیل شده است.یافته ها: میانگین و انحراف معیار اوج توان، خستگی و سطح اسیدلاکتیک خون در گروه کنترل قبل از تمرین به ترتیب 8.94±1.14، 5.23±1.63، 11.33±2.73 و در گروه آزمایش 9.82±1.52، 5.36±1.73، 11.89±1.67 بود و میانگین و انحراف معیار اوج توان، اوج خستگی و سطح اسید لاکتیک خون گروه کنترل بعد تمرین به ترتیب 11.85±1.41، 7.89±0.725، 16.09±3.93 و در گروه آزمایش 11.43±1.30، 8.12±0.683، 13.18±2.50 بود. لذا بین مصرف بی کربنات سدیم و پلاسیبو روی متغیر اسید لاکتیک تفاوت معناداری مشاهده شد (p<0.5) ولی روی متغیر اوج خستگی و اوج توان، پس از مصرف بی کربنات سدیم و پلاسیبو تفاوت معناداری مشاهده نشد (p>0.5).نتیجه گیری: یافته ها حاکی از عدم تغییر معنی دار بین میانگین اوج توان و اوج خستگی پس از مصرف بی کربنات سدیم در دو گروه بود و تنها سطح لاکتات گروه آزمایش پس از مصرف بی کربنات سدیم نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری از خود نشان داد.

زمینه و هدف: بررسی عوامل مؤثر در افزایش کارایی و عملکرد ورزشکاران، موضوعی است که علاقة مربیان و ورزشکاران را به خود جلب کرده است. به همین سبب، افزون بر تمرین دورة آماده سازی، از راهکارهای گوناگونی برای رساندن ورزشکاران به اوج عملکرد از جمله استفاده از مکمل ها، بهره می گیرند. ازاین رو هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسة مکمل دهی موضعی و رهش تعویقی بی کربنات سدیم بر سطوح سرمی بی کربنات و لاکتات خون در دوندگان نیمه استقامت بود. مواد و روش ها: 24 ورزشکار با (میانگین سنی، 24/4±75/22 سال؛ قد، 68/5±3/173 سانتی متر و وزن، 61/3±3/63 کیلوگرم) که به طور منظم تمرین می کردند و دست کم دو سال پیشینة ورزشی داشتند، داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند. آزمودنی ها به طور تصادفی به سه گروه بی کربنات سدیم محصور در کپسول های رهش تعویقی (CAP)، بی کربنات سدیم موضعی (PRL) و گروه مصرف دارونما (Place) تقسیم شدند. متغیرهای لاکتات، بی کربنات، PH خون و پرسشنامة ناراحتی گوارشی و رکورد 1500متر اندازه گیری شد. نمونه گیری خون در سه مرحله، استراحت، پس از دریافت مکمل یا دارونما و دو دقیقه پس از دوی 1500متر توسط کارشناس آزمایشگاه انجام پذیرفت و به وسیلة دستگاه تحلیل گاز خون ارزیابی شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر 3×3، آزمون تعقیبی بنفرونی و آنوای یکراهه در سطح معناداری 05/0≥ p استفاده شد. نتایج: یافته های پژوهش نشان داد که تغییرات PH در سه گروه PRL،  CAPو Place رفتار متفاوتی را از خود نشان می دهد. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که این تغییرات در گروه CAP در مقایسه با گروه های PRL و Place معنادار است (05/0P<). همچنین نتایج نشان داد تغییرات بی کربنات در گروه CAP در مقایسه با گروه PRL و Place معنادار بود (05/0P<). به طوری که در گروه CAP پس از دریافت مکمل مقادیر بی کربنات به طور معناداری افزایش یافت. در پی مصرف بی کربنات سدیم موضعی و کپسول های رهش تعویقی بی کربنات سدیم سطوح لاکتات استراحتی و رکورد 1500 متر در سه گروه تغییر معناداری نداشت (05/0P>). نتیجه گیری: بر پایة نتایج به دست آمده ذخایر قلیایی بدن از طریق مکمل دهی بی کربنات سدیم به روش رهش تعویقی قابل افزایش است. با توجه به اینکه یکـی از علت های اصلی خستگی در تمرین شدید، کاهش PH درون سلولی به­دنبال افزایش تولید اسید لاکتیک است. بنابراین استفاده از مکمل دهی بی کربنات سدیم در کپسول های رهش تعویقی می تواند تأثیر معنادار و مثبتی بر PH خون در دوندگان نیمه استقامت داشته باشد.

سابقه وهدف: بزاق با حفظ تعادل PH، نقش مهمی در سلامت دهان و دندان دارد. روش های شیمیایی کنترل پلاک، مانند دهان شویه ها، به عنوان مکمل عمل می کنند. آب نمک با قلیایی کردن بزاق و عمل به عنوان یک قابض و جوش شیرین در کاهش اسیدی شدن حفره دهان موثر است. هدف از این مطالعه تاثیر شستشو با آب نمک یا جوش شیرین بر PH بزاق و پلاک می باشد. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع کارآزمایی تصادفی دو سو کور متقاطع بوده که بر روی 62 دانشجوی دندانپزشکی با میانگین سنی 25 سال، شامل31 مرد  و 31 زن انجام شد. یک گروه دهانشویه سدیم کلراید و گروه دیگر دهانشویه سدیم بی کربنات و پس از دوهفته، گروه ها جابجا شدند. 2میلی لیتر از بزاق و مقداری از پلاک چسبیده به دیستال دندان 6  پایین سمت راست جمع آوری شد. PH بزاق و پلاک در هرگروه، قبل و بعد از شستشو اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزار SPSS و آزمون آماری Two-Way ANOVAاستفاده شد. یافته ها: نسبت PH بزاق و پلاک قبل از مصرف دهانشویه های سدیم بی کربنات و سدیم کلراید اختلاف معناداری با پس از مصرف داشته    هر دو باعث افزایش PH بزاق و پلاک  شدند. (0/05>P) افزایش pH بزاق بعد از مصرف سدیم بی کربنات بیشتر از سدیم کلراید بود. (0/001>P) نتیجه گیری: از نظر کاربردی سدیم بی کربنات گزینه بهتری نسبت به سدیم کلراید می باشد و  نسبت افزایش PH بزاق و پلاک پس از مصرف سدیم بی کربنات، بیشتر از مصرف سدیم کلراید می باشد.